Bij de Kuip in Rotterdam staat een beeld van Feijenoord-icoon Coen Moulijn. Johan Cruijff staat in de arena. Her en der in het land – o.a. in Den Haag – staat de Vader des Vaderlands, Willem van Oranje. Als een stad een beeld plaatst van iemand zegt dat iets over wat je in een stad belangrijk vindt.
Wij hebben er – voor zover ik zie – twee: Aaltje Kraak en Frits de Zwerver. De één staat op het Wilheminaplein, vlakbij de kerk, de ander op het pleintje bij de Brandweg. Wat zegt dat van ons? Frits Slomp is predikant in Heemse vanaf 1930. Al heel snel ziet hij de gevaren van het opkomend Nazisme in Duitsland. Hij waarschuwt ervoor in diensten én hij verbergt al snel Joden die uit Duitsland hier bescherming zoeken. Als de oorlog hier uitbreekt komt hij tot over zijn oren in het verzet en wordt hij landelijk leider van de organisatie voor onderduikers. Dat doet hij met gevaar voor zijn leven, net als veel anderen dat doen. Thuis is hij daarom niet meer veilig en een vaste verblijfplaats heeft hij niet. Zo wordt hij “de Zwerver”. Ternauwernood ontsnapt hij aan de dood als hij gevangen wordt genomen. Zoals Aaltje Kraak symbool staat voor het meeleven met mensen die met vallen en opstaan het leven doorworstelen, zo staat Frits symbool voor het opkomen voor mensen die door onrecht op de vlucht moeten. Zijn beeld zegt ook iets over onze stad, toch?
Na WO2 zet Frits zich in voor mensen die bij de NSB waren en bij de SS. Hij praat met ze, vertelt ze over God en vergeving. Ik vind dat indrukwekkend. Het sluit aan bij de empathie voor Aaltje. Soms veroorzaken we per ongeluk een gigabrand. Soms maken we verkeerde keuzes. Maar een mens verdient altijd een tweede kans, of een derde….
