In deze maand verdwijnt het AZC aan de Jachthuisweg. Veel mensen zijn daar opgelucht over, onder andere omdat asielzoekers een gevaar vormen voor onze meisjes en vrouwen. Er zijn inderdaad asielzoekers geweest die vrouwen écht smerig lastig vielen. En in december werd een minderjarig meisje aangerand door een 27jarige man uit het AZC. Gruwelijk!

Is het geweld tegen vrouwen nu voorbij? Nee. Het is een illusie om te denken dat (seksueel) geweld tegen vrouwen alleen door mannen uit een andere cultuur en een andere huidskleur wordt gepleegd. Het is wél prettig om het te denken omdat wij – ik dus ook – daarmee een soort etiket krijgen van “zulke dingen doen wij niet”. Jasper S., uit Veenklooster, vermoordde Marianne Vaatstra na haar verkracht te hebben in 1999. Er was een asielzoekerscentrum vlakbij en eerst dacht iedereen…. In Marslanden doodde een blanke man zijn blanke vrouw vlak voor een kinderdagverblijf. In 38 jaren dat ik predikant was – ik heb zwijgplicht, namen en rugnummers zal ik dus niet vertellen – maakte ik o.a. mee dat (stief)vaders hun dochters misbruikten, ooms hun nichtjes langdurig misbruikten, mannen hun vrouwen dwongen tot seks (verkrachting in het huwelijk), werkgevers hun jonge stagiaires/werkneemsters dwongen tot seks, een selectiespeler van een plaatselijke voetbalploeg een vrouw aanrandde. Het meeste geweld speelt zich af in “de sfeer van bekenden”. Het probleem is niet de huidskleur, maar ons testosteron, soms vermengd met alcohol, met een heel laag zelfbeeld óf juist een supergroot ego, of soms omdat iemand zélf was misbruikt. En ik denk dat iedere man in staat is om dingen te doen die we nooit zouden moeten doen. Gelukkig…., heel veel mannen weten met respect om te gaan met vrouwen.

Er zou heel veel gewonnen zijn als we déze kant van ons menselijk bestaan gaan benoemen. Ter bescherming van vrouwen, dat allereerst. Maar ook om als man én respect voor vrouwen én voor jezelf te hebben en te houden.